21-08-07

een strak trainingschema in Ingoetsjetië

Wat voorafging: vader Geraint bedenkt een listig plan om de mysterieuze Kaukasiër te counteren. 

'WAT ben ik toch geniaal', jubelde de Kaukasiër nadat hij zich uit de lieftallige armen van het melkmeisje had los gewurmd en op zijn dooie gemak het molsheuveltje afdaalde dat men in Wales een berg durfde te noemen. Een door de wol geverfde wielerprof als hij bedwong met twee vingers in de neusgaten dergelijke hindernisjes.
Abdajouparov, inderdaad beste lezer, we hebben het wel degelijk over het beest uit Azerbeidzjan in eigen persoon, had zijn wieleropleiding genoten in de vermaarde wielerschool van Ingoetsjetië, bij wielerkenners beter bekend als de Goulag archipel onder de Russische wielerscholen.
 
'Om vier uur punctueel werken we wakker gemaakt door de kampbewakers die ons een emmer ijswater uit de bronnen van de Ingzwest, gelegen op 4585 meter boven de zeespiegel, over het hoofd kapten.
Het ontbijt bestond uit een homp taai brood belegd met stalen keepernagels en een kop lauw stierenbloed.

Om vijf uur begonnen de gymnastiekoefeningen. Een boomstam van tweehonderd kilo was het gewicht dat we tweehonderd maal boven ons hoofd dienden te tillen. Frauderen was uitgesloten want op die boomstam zat een kampbewaker die nauwkeurig de boekhouding bijhield.
Om acht uur kregen we één lesuur theorie van de befaamde professor Tsjernobyl die ons wegwijs maakte in de chemische en nucleaire spierversterkende en prestatiebevorderende middelen.
Daarna moesten we tot de middag trainen op het uiterst geheime parcours dat onze lesgevers hadden uitgestippeld in het Kaukasusgebergte en dat natuurgetrouwe replica's van de Puy de Dome, Alpe D'Huez, de Aubisque, de Tourmalet en de Galibier bevatte.
Om de moeilijkheidsgraad van de oefeningen te verhogen, werden onze rugzakken verzwaard met granieten rotsblokken van vijftig kilo elk.
Het middagmaal, ons opgediend in ijzeren gamellen, was borstj, een waterachtige soep getrokken uit stierenkloten.
Bij wijze van ontspanning werden we daarna tot twee uur onderhouden over de zegeningen van de marxistisch-stalinistische meerwaardetheorie voor de arbeidende klasse.
Van twee tot vier uur kregen we onderricht in de aartsmoeilijke discipline van het tijdrijden. Voor elke seconde boven de tijdslimiet werden we bestraft met drie zweepslagen met een ijzeren karwats die in schuurpapier zat gewikkeld.
De rest van het programma, dat tot zeven uur liep, bestond uit een keuzevak.
1. Hoe sprint ik mijn tegenstander met het gebruik van niet reglementaire middelen met zijn kloten in de gracht?
2. Hoe maak ik tijdens het tijdrijden gebruik van reglementair niet toegestane middelen?
3. Hoe maak ik tijdens het klimmen gebruik van methodes die niet geheel reglementair van aard zijn……..
4. De kunst van het dalen en de daarbij gebruikte hulpmiddelen die niet honderd procent kosjer zijn qua reglementairiteit.

Na het avondmaal, bortsj van stierenkloten en olifantenmerg, waren we zodanig afgepeigerd dat we al om acht uur lagen te pitten in onze alkoof.


Getuigenis van D.M, ex-Sovjetrenner, die om begrijpelijke redenen liever anoniem wenst te blijven.

De commentaren zijn gesloten.