11-08-07

Shrrlock junior wint pond schapenpaté (geschonken door slagerij Zswcwernobyll)

Wat voorafging:  Thomas Garaint, Shrrlock junior en de mysterieuze Kaukasier  in een heroïsche strijd in de eerste grote prijs dominee Wyggings.

Voor de tweede keer reden de twee leiders de moorddadig steile Tpssywhcoh op. De ene wilde voor de andere niet onder doen, geen duimbreed gaven ze elkaar toe. Ademloos volgde dominee Wyggins van op zijn schaapskar de titanenstrijd, biddend tot de Heer dat zijn poulain aan het langste eind mocht trekken. De drie schaapherders in de bezemwagen, op het levenloze lichaam van hun dode vriend gezeten, keken met grote ogen toe.
'Dit is bijna zo spannend als shllwgn', sprak de eerste herder.

'En toch blijf ik het jammer vinden dat ze geen schaap op hun rug dragen', zei de tweede.
'
Misschien kunnen we aan dominee Wyggins vragen of we bij de volgende editie van zijn grote prijs wel een schaap mogen meenemen', opperde de derde. Op dat eigenste moment werd de karavaan in één ruk voorbijgesneld door de zwarte pijl uit Kaukasus. 'Gas geven verdomme', vloekte de dominee tegen zijn bestuurster. En zo geschiedde.

 

OP DE TOP van de vreselijke Tpssywhcoh, in de malse graskant, zagen de twee achtervolgers de Kaukasiër vorstelijk op zijn zij liggen, één van zijn handen lag op de weelderige boezem van het melkmeisje Vllnwhha gedrapeerd, met de andere hand zwaaide hij hen minzaam gedag. Als een schaap zonder kop stortte Thomas zich naar beneden met in zijn kielzog zijn breed grijnzende vijand. In die tijd was het beroep van wielerverslaggever in het agrarische Wales nog onbekend - in het toenmalige Wales hadden ze wel tienduizend synoniemen voor de schapenkeutel, maar de term wieltjeszuiger was hun totaal vreemd -  anders had de lokale wielerreporter ongetwijfeld uitgeroepen dat de jonge Thomas zichzelf in de vernieling reed en dat hij de rode loper uitspreidde voor zijn pientere metgezel die het bord van zijn rivaal aan het leeg eten was vooraleer aan zijn eigen bord te beginnen. Feit is dat Thomas het zware werk opknapte en zijn concurrent zich behaaglijk liet meedrijven in zijn spoor. 

 

DE TUSSENSPRINT op het dorpsplein, waaraan een pond schapenpaté verbonden was geschonken door de lokale slager Zswcwernobyll, werd met sprekend gemak gewonnen door Shrrlock junior die zijn rivaal met drie fietslengtes achter zich liet.Die schapenpaté, waarde lezer, kon de jonge Thomas gestolen worden, hij wilde alleen maar zegevieren en alzo het hart van het melkmeisje Vllnwhha, alsook haar overige lichaamsdelen, veroveren. Zelfs het schaap van zijn eigen gewicht kon hem, eerlijk waar, worst wezen.

15:57 Gepost door fan van Welsche Wielergod in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vllnwhha, schllwgn, zswcwernobyll, tssssywhcoh |  Facebook |

08-08-07

de zwarte pijl uit de Kaukakus

wat voofging : Dominee Wyggings heft het volkslied aan naar aanleiding van het jammerlijke overlijden van Svn Sgwyll 

De twee kemphanen, inmiddels koplopers van de Grote Prijs Dominee Wyggins gaven elkaar geen duimbreed toe op de flanken van de verschrikkelijke Tpssywhcoh. Het zweet parelde van hun lijven terwijl ze en danseuse voor de eerste keer de berg beklommen.
'Mij krijgt hij er nooit van zijn leven af', dacht Thomas.
'Ik rij hem het snot uit de neus', peinsde zijn tegenstander op hetzelfde moment.

En dan werden ze voorbijgeflitst door die zwarte pijl uit de Kaukasus, het leek wel of ze stilstonden. De moraal zakte tot in de tip van hun schoenen. In die tijd, beste lezer, waren de woorden epo en cortisone nagenoeg onbekend in het rurale Wales, laat staan dat er één Welshman rondliep die ooit van bloedtransfusies had gehoord.Over het lot van de zwarte pijl uit Kaukasië mogen we in deze fase van het verhaal nog niet teveel verklappen. Wie aandachtig heeft meegelezen, weet inmiddels wel dat ze er in Wales bepaald niet om kunnen lachen als er op enige wijze misbruik wordt gemaakt van hun schapen… 

In het malse gras aan de kant van de weg, op de top van de Tpssywhcoh, lag de Kaukasiër breeduit lachend en op een grassprietje kauwend, met het melkmeisje Vllnwhha, te rotzooien. Nonchalant stak hij zijn hand op toen de twee jongens hem met de tong op de grond passeerden.Het liefst was Thomas van zijn fiets gestapt en had hij de vreemdeling een trap in zijn klokkenspel toegediend. Vllnwhha, het melkmeisje, waar hij al drie jaar zotverliefd op was, in de armen van die buitenlander zien liggen, het deed pijn aan zijn hart.'Kom', zei hij tegen zijn rivaal, 'harder trappen, we moeten die rotrus zien kwijt te spelen vooraleer hij er met ons schaap vandoor gaat.''Met jouw schaap, zal je bedoelen', grijnsde Shhrloch junior die ostentatief in zijn wiel ging zitten.  

 

 'Op een fiets rijden en geen schaap vervoeren, we blijven het een rare bezigheid vinden. Maar hetgeen wij op die zomerse dag op de flanken van de Tpssywhcoh te zien kregen van de jongeheren Shhrloch en Geriant, het zal ons eeuwig bij blijven. Hoe die twee knapen met ware doodsverachting de diepte indoken, met hun lichaam diep over dat merkwaardige stuur van hun rijwielen gebogen, aan een snelheid van meer dan zestig mijl per uur. Een sterk staaltje van jeugdige acrobatie en waaghalzerij, maar toch ook en in de eerste plaat van onverantwoordelijk gedrag. Want stel u voor wat er gebeurd had kunnen zijn indien er op datzelfde moment een arm schaap hun weg had gekruist?  Uittreksel uit de Gllrmyppoh Crrnt, maandag 26 juli 1994

22:01 Gepost door fan van Welsche Wielergod in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vllnwhha, kaukakus, tpsssywhcoh |  Facebook |

06-08-07

Het noodlot slaat toe voor Svn Sgwyll

Wat voorafging: de deelnemers staan klaar voor de allereerste grote prijs dominee Wyggins, favorieten zijn Thomas Garaint, Shhrlock en ene mysterieuze Kaukasiër.

STIPT OM 11 uur des heren schoot dominee Wyggins de naar hem genoemde wielerwedstrijd in gang met een welgemikt schot uit zijn buks dat het hart van de haan op de kerktoren doorboorde. De vier schaapsherders op hun gammele boerenfietsen stoven er vandoor alsof de eindmeet een boogscheut verder was gelegen. De Kaukasiër was doodgemoedereerd naast zijn fiets blijven staan en stond in zijn rare taaltje tegen Hynnowwn, de bloedmooie en huwbare dochter van de schapenslachter, te keuvelen. Thomas en Shhrlock voerden het tempo langzaam op en reden zij aan zij zonder elkaar een blik waardig te gunnen.

De eerste kilometers waren vrij vlak en toonden geen onoverkomelijke hindernissen voor de twee jongens tenzij dat ze op hun hoede moesten blijven voor de schapen die van de kudde waren afgeweken en stommelings de weg over renden. Het was de taak van de wedstrijdcommissaris, dominee Wyggins in eigen persoon, om eventuele wollige hinderpalen met zijn indrukwekkende Alpenhoorn op de vlucht te jagen. Het verweerde hoofd van de dominee stak uit de schaapskar die door zijn huishoudster, de mollige Shrrlywin, vakkundig werd bestuurd en die voor de renners uit reed.
Al na zes kilometer waren drie van de vier schaapherders die zich de pleuris uit het lijf hadden gereden en op hun adem hadden getrapt door de schaapskar van dominee Wyggins, die tevens dienst deed als bezemwagen, opgeraapt.
'Dit is waarlijk een belachelijke, bespottelijke sport', hijgde de ene herder.
'Nu kan ik begrijpen waarom die idioten van het vasteland allemaal achterlijk zijn', brulde de tweede herder.
'Op een fiets rijden zonder schaap, hoe komen ze er in godsnaam bij', voegde nummer drie eraan toe.

Enige honderden meters verder zagen Thomas en zijn rivaal de vierde schaapsherder zwijmelend voor zich uit rijden. Ook Sgwyll, nochtans de lokale kampioen shrrwwn, en een beer van een vent, was de man met de hamer tegengekomen en zat te sterven op zijn stalen ros.
Schuimbekkend, zieltogend zwalpte de arme jongen van de ene kant van de weg naar de andere terwijl dominee Wyggins hem ervan probeerde te overtuigen om er de brui aan te geven en in zijn bezemkar te stappen.
'Over mijn dood lijk', siste Sgwyll koppig om enige seconden later met zijn zwaar lijf tegen de harde grond te smakken.
Dat waren meteen ook zijn laatste woorden. Moge zijn ziel in vrede rusten. Het wielrennen, lieve lezer, het is een mooie doch een wrede sport die geen genade kent.
Tom Simpson, Joachim Agostinho, Fabio Casartelli, Svn Sgwyll…we kennen hun droevige lot.

'Eerst was het de wedstrijdwagen, daarna de bezemwagen en nu is het ook al een lijkwagen die ik moet besturen', jammerde Shrlywnn tegen dominee Wyggins die onverstoorbaar doorging met op zijn Alpenhoorn te toeteren.
'Jij met dat stomme wielrengedoe !'.
'Hou op met zeuren mens, kijk voor je uit en rij door', sprak hij haar vermanend toe.
Parijs is wel een mis waard.
Met zijn sonore basstem hief de dominee 'Het Wlad fy Nadau' aan, het wonderschone Welsche volkslied.

19:56 Gepost door fan van Welsche Wielergod in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: svn sgwyll, hynnowwn, het wlad fy nadau |  Facebook |