29-07-07

profetische woorden van Shrrlock

Wat voorafging : de visionaire dominee Wyggings schenkt de vijfjarige Thomas een koersfiets.

Moeder Geriant stond in haar keuken slrrmphhy te bereiden op het ogenblik dat de twee heren in de beste kamer over haar zoon aan het praten waren. Dat die Thomas van haar geen gewone sterveling was, wist ze reeds van toen hij zich in haar barmoeder ontwikkelde. Dag en nacht lag dat ontluikende leventje met zijn voetjes te trappelen, geen moment rust was haar gegund.

Het is de hoogste tijd, beste lezer, om nog een Welsch geheimpje te onthullen. In de zomer van 1985 was Gwendolynn, de mama van Thomas, met haar ouders op reis naar Benidorm, een bekend vakantieoord in Spanje. Ze was toen nog niet in kennis met Timotheus, haar latere echtgenoot. Het was op een stralende zomerdag, een enorme mensenmassa was op de dijk van Playa Levante samengetroept voor een vreemdsoortig spektakel. Jonge mannen met stevige kuiten en glimmende pakjes flitsten aan een duizelingwekkende snelheid over een witte kalkstreep. Gwendolynn, het knappe Welsche meisje, stond plots oog in oog met een aantrekkelijke jongen in een gele trui die bovendien ook nog eens Engels leek te kunnen praten. Hij lachte en stak haar zijn bos bloemen toe, de naam van die jongen…..Robert Millar. Een jeugdzonde van de prille Gwendolynn die twee maanden later de ware jacob zou leren kennen op de shllwgn in Gllrmyppoh.
Behalve dominee Wyggins is niemand in Gllrmyppoh op de hoogte van het kleine geheimpje van Gwendolynn. Wees zo vriendelijk, best lezer, om dat zo te laten. Gwendolynn schaamt zich namelijk niet weinig voor deze misstap en nog meer sinds de dader ervan zijn geslacht liet ombouwen en zich Roberta laat noemen…

Iedereen in Gllrmyppoh kan het zich het beeld zo voor het netvlies halen. De postbode op zijn zware vehikel, zwetend en zwoegend op de flanken van de Tpssywhcoh, met in zijn kielzog zijn zoontje op zijn blinkend, rode fietsje, spelend met de pedalen en 'Delilah' van Tom Jones, die andere Welsche volksheld, aan het fluitend.
Als ze 's avonds rond het kampvuur slrrmphhy aan het eten waren, en shrrwwr, schapenjenever zaten te drinken, vertelden de godvrezende schaapsherders elkander verhalen over de kleine fietser.
'Die jongen fietst zo verduveld snel, het lijkt alsof Satan in eigen persoon hem op de hielen zit.'
'Die jongen rijdt de Tpssywhcoh op alsof het een vlakke snelweg van macadam is.'
'Het lijkt alsof die jongen peper in zijn kont heeft.'
Welshmen spreken graag in metaforen, dat is één van hun typerende kenmerken.
'Ik heb gehoord', zei een andere,' dat er in het land van de Fransozen een wedkamp bestaat waarin men om het snelst fietst.'
Daar moesten ze heel hard om lachen. Die Fransozen met hun rare inheemse gebruiken.
'Haha, en diegene die het snelst heeft gereden die mag dan 's avonds een gele trui aantrekken.'
Nu lagen ze allemaal plat op hun buik van het schaterlachen.
Dan nam Shrrlock, de dorpsoudste, het woord en werd het muisstil rond het warme vuur.
'Misschien moeten we Thomas naar het land der Fransozen sturen', sprak hij wijs en niet in het besef van het gewicht van zijn profetische woorden.

14:10 Gepost door fan van Welsche Wielergod in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gwendolynn, gllrmyppoh, slrrmphhy, tpssywhcoh, shrrlock |  Facebook |